Wat kan een cumelabedrijf met data?

“Ga samenwerken om de data tot waarde te brengen.” Het was een belangrijke boodschap die meegegeven werd op de sectiebijeenkomst voor agrarische loonwerkers. Op de vraag hoe de data geld kan opleveren bleef het antwoord uit, maar “ook wij zijn gewoon begonnen en nu komen er mooie dingen uit”, zo klonk de boodschap van JoinData.

 

De loonwerkers houden van de nieuwe innovaties waarmee machines nog slimmer en geavanceerder worden. Dat investeringen, in bijvoorbeeld NIR-sensoren, zich nog amper terugverdienen, wordt daarbij voor lief genomen. Ook heeft het geresulteerd in een grote stroom aan data die niet aan elkaar gekoppeld kan worden. “De machines spreken elkaars taal niet.”

Platformen het hoogst haalbare?

“Hoe kunnen we daar verandering in brengen?” is dan ook de vraag uit de zaal, tijdens de bijeenkomst op de proefboerderij van WUR, in Lelystad. Het antwoord daarop blijft uit. Zowel Gerben Donker (Rovecom), als Dacom en AgroVision wijzen daarvoor naar platformen zoals JoinData en Agrirouter. Zogenaamde snelwegen voor data, waar alles over vervoerd kan worden.  Vooral de Agrirouter, die vanaf het voorjaar in Duitsland van start gaat, wordt met grote belangstelling gevolgd.  

Staan loonwerkers dan met lege handen als het gaat over data-uitwisseling? Op dit moment nog wel, zo blijkt uit de woorden van zowel Rovecom, als de woorden van Dacom en AgroVision. Wat niet betekent dat dit niet kan veranderen. “Verenig u”, zegt Donker. Hij wijst hierbij op JoinData, wat begonnen is zonder een idee te hebben wat het zou opleveren “en daar komen nu mooie dingen uit”. Het onderwerp data is echter te groot om als bedrijf alleen op te pakken. “Zoek de gezamenlijkheid op.” AgroConnect wordt hier als voorbeeld voor de agrarische sector genoemd. Binnen deze vereniging worden standaarden afgesproken voor het uitwisselen van data en informatie.  

Gratis gegevens verstrekken

Maar waar is het verdienmodel, vragen de cumelabedrijven zich af. Voor JoinData blijkt dat het verder vergeleiden van data aan bouwers van digitale hulpmiddelen. Degene die data aanbieden krijgen daar niets voor. Wat voor een cumelabedrijf inhoudt dat de gegevens die de sensoren opleveren gratis kunnen worden aangeboden, maar er wel betaald moet worden wanneer ze gegevens willen gebruiken om daar iets van te maken. Het is dus aan partijen die data aanbieden en deze gebruiken om meerwaarde te creëren. 

Het probleem wat opduikt is dat er geïnvesteerd is in de techniek, maar nu de vraag nog beantwoord moet worden hoe je deze terugverdient. “Zoek naar meerwaarde voor de klant”, is de boodschap die Donker meegeeft. “Er is gedacht vanuit de machine. Wat kan mijn machine was de vraag? Dat had moeten zijn wat kan mijn klant ermee?”, aldus Donker. Een voorbeeld dat genoemd wordt is bijvoorbeeld een afrekening op basis van de kilo’s melk die uit het rantsoen gehaald kunnen worden.  

Donker stelt dat er twee keuzes zijn. Traditioneel werken en dan volgens het principe wie is de goedkoopste, of meerwaarde leveren, zoals bijvoorbeeld een De Heus doet.